مدح و ولادت حضرت علی اکبر علیهالسلام
امشب به زمین خُـلد مخـلـد شده پیدا نادیـده رخ خـالـق سـرمـد شده پـیـدا در بیت ولا روی مـحـمـد شده پـیـدا با خلـق بگـوئـید که احـمد شده پـیـدا حق داده به شاهِ شهدا دسته گل امشب تبریک بگـوئید به خـتم رسل امشب خیزید که حورا غزل عـشق سروده آئـید که از کعـبه عـلی جلـوه نمـوده فرزند حسین بن عـلی چهـره گشوده دل از پـدر و زینب و عـباس ربوده پیداست در او جلـوۀ پیـغـمبر و آلش گلبوسه گرفته حَسَن از ماه جـمالش بر، داد به هستی شجر عصمت لیلا حورا ز بهـشت آمده بر خـدمت لیلا انداخت گل از وجد و شعف طلعت لیلا لبخـند زنـد فـاطـمه بر صورت لیـلا با آمنه گـوئـید عـروست پـسـر آورد سر تا به قـدم مثل تو پیـغـامبر آورد در ظلمت شب، مرغ سحر خوش خبری کرد خورشید حسین بن علی جلوهگری کرد بیرون شد و بر نسل جوان راهبری کرد طفلی که به مخلوق دو عالم پدری کرد بر خلق صفا داد، صفا داد، صفا داد بر درد شـفـا داد، شـفا داد، شـفـا داد او باقی و خوبان دو عالم همه فانیش پیران همه مرهون عنایت به جوانیش تا آن سوی عـالـم اثر لطف نهانیش صد باغ بهار است به یک برگ خزانیش او قلب نبی، عشق علی، جان حسین است جانش نتوان گفت؛ که جانان حسین است زینب شده محبوب به سیمای نکویش لیلا زده از پنجۀ دل، شانه به مویش با خـنده گـشـودند همه دیـده بسویش از بوسۀ عبـاس گـل انداخـته رویش تا دیـد پـدر طـلـعـت نــورانـی او را بوسید سر و صورت و پیشانی او را این است که رخ رنگ شد از خون خدایش این است که بوسند سر و رو، شهدایش این است که جانِ همه عـالم بفـدایش این است که گفـتهست معاویه ثنایش نامش علی و اشبه مردم به رسولست ریحـانـۀ ریحـانۀ زهـرای بـتـولست ای خیل ملائک! ز سما لاله فـشانید امشب شب عید است همه مدح بخوانید عـیدی خود از یوسف زهرا بسـتانید از جام طهـورا همگان را بچـشـانید با شادی و با خنده و با زمزمه امشب تبریک بگـوئید به زهرا و به زینب ای سایهای از قامت و قد تو قـیامت وی موکب دل را سر کوی تو اقامت اسـلام ز زخـم بـدنت یـافـت سلامت زیـبـاست بر انـدام تو دیـبای امـامت لطفی! که به سوی حرمت راه بپوئیم میـلاد تو را پیش تو تـبریک بگوئیم تو مـهـر فـروزان سـمـاوات هـدایی تو مثل عمو، چشم و چراغ شهدایی تو زنده به عشقی و در این راه فدایی تو خـون خـدا و پـسر خـون خـدایـی با عشق تو ز آغاز سرشته گِلِ "میثم" تو در دلی و هست مزارت دلِ "میثم" |